Besproken boeken van eerdere leeslijsten

Leeslijst: 2004 1e helft

DE SCHRIJVER  Hrabal is geboren in 1914 in Brno-Zidenice, Moravia. Hij groeide op in een bierbrouwerij. Zijn hele leven is hij dan ook een stevige bierdrinker geweest. Ik ben nog steeds in het bezit van een krantenartikel "De kroeg in met Hrabal". Hierop staat een stukje plattegrond van Praag (waar Hrabal vanaf de latere jaren veertig woonde) met daarop zijn favoriete kroegen. Als ik ooit naar Praag ga, wil ik die zeker meenemen. 

Leeslijst: 2004 1e helft

Dit boek stond op de boekgrrlslijst van juli als Nobelprijswinnaar, maar ik heb het nu pas gelezen. Wederom een heel bijzonder boek, uit een heel andere tijd, en leuk om nu eens iets gelezen te hebben van zo'n bekende Fransman. Het is een eigenlijk idioot verhaal dat wordt verteld in vijf delen (boeken), waarin allemaal een van de hoofdpersonen centraal staat. De personen zijn met elkaar verbonden door de familiebanden tussen drie zusters: hun mannen/zwagers zijn de centrale figuren.  Over het gekke van zijn verhaal merkt Gide zelf op: "Bevoegde critici beschouwen de roman wel eens als geschiedenis die had kunnen gebeuren, en de geschiedenis als een roman die gebeurd is. Men moet toegeven dat een schrijver soms geloofd wordt, terwijl de werkelijke feiten ongelooflijk blijven. Helaas bestaan er ook sceptische geesten die een feit loochenen zodra het buitengewoon is. Het is niet voor hen, dat ik schrijf."

Leeslijst: 2004 1e helft

Arme, maar mooie jongen (Pietro) gaat werken voor de ook al zo mooie, maar arrogante Maria. Na een aanvankelijke wederzijdse afkeer komt het tot een gepassioneerde liefdesverhouding. Een huwelijk zit er niet in, het standenverschil is te groot en Maria's familie zit verlegen om een echtgenoot met geld. En dus trouwt Maria met de rijke, intelligente en symphatieke, maar lelijke Francesco.  Citaat: Ze hield niet van Francesco, maar Pietro was vergeten. Haar hart, genezen van de vreselijke liefdesaandoening, was nu vredig aan het soezen, alsof het van een ziekte herstelde. Van vroeger herinner ik me nog dat je wanneer je de communie ontving, je drie uur, later 1 uur van te voren niet mocht drinken. Tijdens de lange hoogmis moest dan ook vaak de fles 4711 gepakt worden om flauwgevallen mensen bij te brengen. In de tijd van Maria was het kennelijk nog een stuk strenger: 

Leeslijst: 2003 2e helft

Twee charmante vertellingen, eigenlijk is het meer een dagboek. De verhaaltjes zijn erg klein. Eisjen schreef er destijds over: "Verder was het eerste verhaal "oer saai". Na een paar hoofdstukken had ik al door waar het boeketreeksonderwerp naar toe ging. Arme weduwe met kind, vind rijke echtgenoot en schenkt Sylvestre een schitterend boek - waar hij hevig naar op zoek is - omdat hij haar in haar arme tijd, via zijn huishoudster eten en hout voor de haard liet brengen." En zo verteld klinkt het ook erg saai, maar dat was niet mijn leeservaring. Voor mij was het een genot om deze verteller/schrijver aan het woord te "horen". Dat vond Eisjen trouwens ook: "Ik vond het boekje in de bieb in het Frans.

Leeslijst: 2003 2e helft

k ben niet zo positief, dat was ik de eerste keer ook niet. Niet dat het saai is, maar door de overdaad aan technische uitweidingen begin ik stukken over te slaan, en dat lijkt me niet de bedoeling. Ik vind dat al die technische verklaringen overbodig zijn, want ik volg het verhaal zonder ook wel. Afgezien hiervan is het spannend geschreven, in tegenwoordige tijd. Geloofwaardig? Hmm, apart mens die Smilla, een einzelgänger, bewust buitenstaander. Zelfs in haar verliefdheid blijft ze een koele kikker. Is dit te wijten aan haar Eskimogenen??? Of is het het gebroken huwelijk, en rumoerige jeugd? Haar enige obsessie is Esajas, en haar drang om ten koste van alles te weten te komen wat er nu eigenlijk gebeurd is. En waarom. De laatste zin " we laten het onbeslist" tja, ik houd daar niet van, voor mij is dit boek een zes plus waard. Marjo

Leeslijst: 2003 2e helft

De grrls hadden er aardig wat over te zeggen, te beginnen met een stukje van de aanbeveling: Uit boekblad een aanprijzing door een boekverkoper: Wat een prachtig boek! Faber neemt delezer bijna letterlijk bij de hand en voert hem door de straten van Londen, ergens in de tweede helft van de negentiende eeuw. Hij laat hem in wondermooie bewoordingen kennismaken met personages van allerlei slag die deze straten bevolken: van straatschoffies tot aristocratische dandy's, van kantoorklerken tot prostituees. Wat reacties:

Leeslijst: 2003 2e helft

Oorspronkelijke titel: Everything is Illuminated. Het is de debuutroman van Jonathan Safran Foer, verschenen in 2002. Een zeer recent boek dus van een zeer jonge amerikaanse auteur ('77). Kort de plot. Zonder verklapper voor grrls die het boek alsnog willen lezen. De hoofdpersoon, met de naam van de auteur, gaat in de Oekraine (precies: de sjtetl Trachimbrod) op zoek naar de vrouw die in WO II z'n grootvader mogelijk van de dood zou hebben gered. De vrouw dus aan wie 'onze held' zijn bestaan te danken zou hebben. Op z'n speurtocht laat hij zich begeleiden door Alex - zoon van de eigenaar van een reisbureau - die moet tolken. Chauffeur is de vrijwel blinde grootvader van Alex. En dan is er nog de behoorlijk hitsige 'uitkijkhond' Sammy Davis Junior Junior, die de grootvader zou moeten assisteren. (Ruiken we slapstick?)

Leeslijst: 2003 2e helft

Eindelijk is ie er dan, de samenvatting van dit boek Ik was er al twee keer eerder aan begonnen, maar dan kwam er weer wat tussen en moest ik weer opnieuw beginnen. Ik heb geprobeerd het overzichtelijk te houden maar dat er hier en daar wat door elkaar heenloopt is onvermijdelijk. De op zich interessante bijdragen over googol en ´I am the walrus´ heb ik er uit gelaten omdat het niet in het licht van de betekenis van het boek ter sprake kwam. En natuurlijk omdat de samenvatting al lang genoeg is geworden. Misschien moet er wel een samenvatting van de samenvatting worden gemaakt. --------------------------------------

Leeslijst: 2003 2e helft

Wat ik nu juist zo knap aan dit boek vind, is dat alles met alles samenhangt. Het gaat dan om zaken als de film, het schrijven, de afwezigheid, het wachten, de halfheid, het grote zwijgen en ach, waarover al niet meer. En de hoofdpersoon is misschien uiteindelijk wel die hele oude brief. Op een gegeven moment in het boek moest ik steeds grijnzen als ik de zinnetje 'Misschien. Misschien ook niet.' tegenkwam.

Leeslijst: 2003 1e helft

Het januariboek is niet zoveel gelezen. Daarmee teken ik meteen aan dat ik, hoewel voorsteller van dit boek, het ook niet gelezen heb. Hieronder plak ik de reakties van de boekgrrls.

Pagina's

Subscribe to Besproken boeken van eerdere leeslijsten