Susan Vreeland - Meisje in Hyacinth Blauw

In juli 2000 schreef een grrl:

Ik zal in ieder geval proberen om af en toe een leestip door te geven van  boeken die ik mooi vond. Een zo'n boek is Girl in hyacinth blue van Susan Vreeland. Het zijn een aantal verhalen waarbij een schilderij van Vermeer  het middelpunt is. Het eerste verhaal is in het heden gesitueerd waar een  leraar een prachtig schilderij in bezit heeft waarvan hij denkt dat het een  onbekende Vermeer is, maar het schilderij is in de Tweede Wereldoorlog door  zijn vader gestolen van een Joodse, gedeporteerde familie. In de volgende  verhalen maak je dan steeds kennis met vorige eigenaren van het schilderij  door de eeuwen heen tot aan het moment dat het doek wordt geschilderd. Het  laatste verhaal gaat dan over het meisje dat model heeft gestaan. De moeite waard vond ik.

Een andere grrl had er ook van genoten en schreef:

mooie Penguin (incl. Penguin readers guide, leuk om achteraf te lezen) mooie omslag met doorkijkje naar wat mogelijk schilderij van Vermeer zou kunnen zijn geweest, en redelijk dik papier met aantrekkelijke lay-out.. toch weer geheel eigen invulling vergeleken met andere 2 boeken. (zie eind van deze samenvatting voor titles en schrijsters hiervan) Dit eigenlijk short story book, waarin het schilderij de rode draad is, 8 hoofdstukken die vanaf 19_tijdje-na-de-oorlog terug gaan in de tijd, tot aan schilderen van het stuk door Vermeer in 16_zoveel. opzet doet ook beetje denken aan 'Eilandgasten' van Vonne van der Meer, daar speelt vakantiehuisje door verschillende verhalen heen, hier steeds zelfde schilderij in handen van verschillende mensen.

De eerste verhalen vond ik wat lastig, wist niet precies wat ik er mee moest of zat er nog niet helemaal in , maar er zitten een aantal jUweeltjes tussen!

Nog een mail:

Ik heb het boek vrij snel uitgelezen. Maar voor de laatste verhaal stopte ik en legde het boek aan de kant voor later... ik wilde het nog niet UItlezen... Want met de titel van dat laatste verhaal - Magdelena Looking - ineens realiseerde ik dat nU kwam er iets speciaals. Met de laatste verhaal zou je IN het hoofd van dat meisje in dat schilderij komen, en daar kreeg ik het even koud van... Ik was al dichter en dichter bij het schilderij gekomen door de eeuwen - en dan ineens om niet alleen erIN te stappen maar nog de gedachten achter die ogen te komen te weten... Heel bijzonder.

Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die het geheel een beetje geknutseld en geforceerd vinden. Net zoals er mensen zijn die dat geknutsel van Anna Enquist om Het Meesterstuk in de vorm van een opera te gieten kunstmatig en irritant vonden. Zelf ben ik niet vies van een beetje literair/kunstig geknutsel - ik heb er genoten.

'Zoals altijd' waren we er natuurlijk niet allemaal even enthusiaast over:

Ik heb 'Meisje in Hyacintblauw' gisteravond uitgelezen. Omdat ik het niet in de bieb kon krijgen heb ik het maar gekocht. Het boekje is mooi ingebonden, dat wel, maar wat er in stond kon mij absoluut niet bekoren. Een Amerikaanse dame die uiterst clichematig over Holland schrijft, met allemaal nutteloze opsommingen van ambachten om te laten zien dat ze een leuke studie daarnaar heeft gedaan, beh.

Alleen het eerste verhaal vond ik goed. En het verhaal over Aletta. de rest een product van een leuke cursus creatief schrijven, wat zij dan ook zelf doceert, las ik. Nou, ik ben niet echt mild in mijn kritiek maar ik heb mij mateloos geergerd aan grote delen van het boek. Ook aan de beschrijving van de Joodse familie. Die net zoals Anne Frank in de Rivierenbuurt in Amsterdam woont. Goh, da's ook toevallig. En dat ze een verhaal laat afspelen in Vreeland. Jeetje en zelf heet ze ook Vreeland met haar achternaam. Wat LEUK wat ENIG. Ik zie echt zo'n Amerikaans knauwende dame door Vreeland lopen om haar roots te komen bekijken: FANTAAAAASTIC. Nou ja, iemand anders moet maar iets leuks over dit boek schrijven want ik vond Amerikaanse 'fake' eraf druipen.

Gelukkig mag tegenspraak altijd bij de grrls. Wat zeg ik nou? Mag?? MOET, zou ik bijna willen zeggen! Nix saaier dan als we het allemaal met elkaar eens zouden zijn toch?

Wat constateringen na het uitlezen van het Vermeermeisje.

1) De kaft is prachtig. Die kleur blauw, die uitsnede, de afbeelding. Een lust om te kopen en om in handen te hebben. 2) Het boek leest lekker weg. Mevrouw Vreeland heeft haar huiswerk goed gedaan. Het leidt wel af, al die feitenkennis. De wijze waarop zij naar Nederland kijkt vind ik erg Amerikaans. Geen cliché blijft gespaard. Tulpenbollen, molens, klompen, ze komen allemaal langs. 3) Het verhaal van Adriaan en Marike vond ik prachtig. Dat had al genoeg voor een heel boek. Misschien iets voor Thea Beckman? 4) Het interview achterin de penguinuitgave is een egotrip waar ik geen goed woord voor over heb. Ik verdenk mevrouw Vreeland dat ze het zelf heeft geschreven. 5) Waarom is het schilderij op de voorkant niet het schilderij waarover het boek gaat? Daar ben ik nu al een week over aan het nadenken. Het is geen onverdienstelijk plaatje, maar waarom nou niet nagetekend wat Vreeland tot in het miniemste detail keer op keer weergeeft?? Raadsels, raadsels.

Conclusie? Leuk om gelezen te hebben, maar niet meer dan dat. Prachtig boekje om cadeau te doen aan iemand die niet aan het lezen ervan zal toekomen.

Tja....nou ja, ook een idee tuurlijk ;-) Er waren bij sommige grrls duidelijk irritaties bij het haast tE Nederlands beeld in het boek:

Wat ik me ook afvraag is hoe geslaagd dit boek is voor de Nederlandse markt, mij irriteert de keurige manier waarop ze de historische situaties plaatst, goed de geschiedenis boeken gelezen, heeft ze geloof ik ook gestudeerd, maar zo keurig volgens het keurslijf gebruikt. Tulpen, kaas en klompen met wat jus.De verhalen als element geslaagd, maar als bundel mislukt.

Een aardig opsomming van het algemeen gevoel kwam van iemand die schreef:

Ten eerste een leuk idee om op deze manier de verhalen vorm te geven. Al is hier eerder opgemerkt dat het geen origineel idee is. Het eerste verhaal sprak me het minste aan, dus dat was geen goed begin. Maar verder vond ik het prettig weglezen, een bloemlezing door onze geschiedenis gezien door de ogen van een buitenlandse. Was niet erg diepgravend en soms voor de hand liggen, maar wel veelzijdig, toch? Mevrouw Vreeland heeft toch een studie gemaakt van onze cultuur, of beter gezegd, zich er enigszins in verdiept. Met in mijn achterhoofd dat dit door een Amerikaanse geschreven is, met voorouders in Nederland (?), is dit best een acceptabel boek en heb ik niet zoveel moeite met de clichés.

Tijdens de besprekingen van dit boek kwam er ook een paar andere titles langs - voor de mensen die dus wel van de Girl in Hyacinth Blue hebben genoten kunnen doorgaan om een soort 'drieluik' (drieleuk?;-) te lezen. Van andere schrijfsters maar met hetzelfde soort thema. Zoals iemand zei:

Toen ik in de boekwinkel was om Vreelands blauwtje te kopen, lag het naast het boek Girl with Pearl Earring van Tracy Chevalier en daarnaast lag weer Tulip Fever van ene Deborah Moggach.

Voor de mensen die van een beetje gefictionaliseerde kunst geschiedenis houden, zijn alle 3 aanraders. Of niet...? maar ach... iedereen moet toch uiteindelijk zelf beslissen wat ze wel of niet willen lezen, alles wat wij hier proberen door te geven is wat wIJ ervan vonden...

 

Elm@

Nog meer over dit boek....: 

relevante links:

Het boek "Girl in Hyacinth Blue" van Susan Vreeland's Homepage

Over Schilderijen in de stijl van Vermeer staat een artikele op de website:

Deze werd blijkbaar als kaart aangboden tijdens de laatste grote Vermeer tentoonstelling de foto is van:
True Falsies, Kreuzstrasse 23, Muenchen, Germany

Op de site valt een grote foto te zien en wordt uitgelegd wat de overeenkomsten zijn met het schilderij waarop deze gebaseerd is (Vrouw met weegschaal). Werkelijk intrigerend.

schrijver: 

boektitel: 

Het meisje in hyacintblauw

isbn: 

9789055017508

genre: 

leeslijst: 

maand: 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.